როგორ დავწეროთ კერძების სახელები და აღწერები, რომლებიც ყიდის

QR-მენიუში კერძის გვერდით მიმტანი არ დგას, რომ სტუმარს მასზე უამბოს. ყველაფერს, რასაც სტუმარი გაიგებს, ტელეფონის ეკრანზე კითხულობს: სახელს, აღწერის ორიოდე სტრიქონს, წონასა და ფასს. თუ ტექსტი მოსაწყენი ან გაუგებარია, სტუმარი კერძს გადაფურცლავს და იმას აირჩევს, რაც უკვე იცის.

კარგი ამბავი ის არის, რომ გამყიდველი მენიუსთვის კოპირაიტერი არ გჭირდებათ. საკმარისია რამდენიმე მარტივი წესი. ამ სტატიაში WebQRMenu-ის კერძის რედაქტორის თითოეულ ველს განვიხილავთ და გაჩვენებთ, როგორ გამოიყურება ტექსტი სტუმრის ტელეფონში.

მოკლედ: სახელი — 2–4 სიტყვა, მთავარი სიტყვა პირველი; აღწერა — 1–2 წინადადება იმაზე, რითია კერძი კარგი, და არა სახელის გამეორება; შემადგენლობა — ფაქტები მძიმით გამოყოფილი; წონა და პორცია — ყოველთვის; ერთი-ორი „გემოს“ სიტყვა „გემრიელისა და არომატულის“ ნაცვლად.

კერძების ფოტოებზე ცალკე დავწერეთ: კერძების ფოტოები WebQRMenu-ში. ფასის ვარიანტები, ალერგენები, ბეიჯები და მახასიათებლების ყველა ველი დაწვრილებით განხილულია სტატიაში კერძის ბარათი WebQRMenu-ში. აქ მხოლოდ ტექსტებზე ვისაუბრებთ.

1. სად კითხულობს სტუმარი თქვენს ტექსტებს

ჯერ სტუმარი კერძების ფილებს ხედავს. ფილაზე სამი რამ არის: სახელი, მოკლე აღწერა და ფასი. აღწერას ორი სტრიქონი ეთმობა, ყველაფერი, რაც უფრო გრძელია, მრავალწერტილით იჭრება.

თუ კერძი დააინტერესებს, სტუმარი მის ბარათს ხსნის. აქ უკვე ყველაფერია: აღწერა, მომზადების დრო, შეკვეთის ტიპი, წონა, პორცია, კალორიები, შემადგენლობა და ალერგენები.

აქედან მთავარი წესი: ფილამ უნდა გაყიდოს შეხება, ბარათმა — შეკვეთა. სახელი და აღწერის პირველი სიტყვები ფილაზე მუშაობს, დანარჩენი — ბარათში.

2. სახელი: მოკლედ და საქმეზე

ყველაფერი კერძის რედაქტორში იწერება (მენიუს კონტენტი → სასურველი პოზიცია). ჯერ კერძს მენიუს ძირითად ენაზე წერთ: სახელსა და შემადგენლობას — ბლოკში ძირითადი, ტექსტს — ბლოკში აღწერა. შემდეგ იმავე რედაქტორში ხსნით ბლოკს თარგმანები და თითოეული ენის სტრიქონს ავსებთ. ჩვენი სადემონსტრაციო მენიუს ძირითადი ენა რუსულია, ამიტომ ამ სტატიის სკრინშოტებზე ქართული სტრიქონია, სადაც ქართული ტექსტები ინახება.

ველი კერძის სახელი 120 სიმბოლომდე იტევს, მაგრამ ეს მარაგია და არა მიზანი. ველის ქვეშ მრიცხველი აჩვენებს, რამდენი სიმბოლოა უკვე გამოყენებული: „ცეზარი ქათმით“ — 13 / 120.

ქართული ასოები ფილაზე მეტ ადგილს იკავებს: „ცეზარი ქათმით“ ერთ სტრიქონში ეტევა, „ბერძნული სალათი“ და „ტომაჰოკი ორისთვის“ კი უკვე მეორე სტრიქონზე გადადის. ორი სტრიქონი ნორმალურია, სამი — უკვე ძნელად იკითხება.

როგორ დავწეროთ კარგი სახელი:

• მთავარი სიტყვა პირველი. „რიბაი სტეიკი“, „სალათი ბურატათი“ — სტუმარი მენიუს თვალს ავლებს და პირველ სიტყვას ეჭიდება.
• 2–4 სიტყვა. კერძი + ერთი გამორჩეული დეტალი: მომზადების წესი, მთავარი ინგრედიენტი ან ფორმატი („ორისთვის“).
• გასაგები ახსნის გარეშე. თუ კერძს საავტორო სახელი აქვს („ბებიას საიდუმლო“), დაამატეთ, რა არის: „ბებიას საიდუმლო — ალუბლის ღვეზელი“.
• ერთი ენა. „ქათმის crispy ბურგერი“ უფრო ცუდად იკითხება, ვიდრე „ხრაშუნა ქათმის ბურგერი“.
• დიდი ასოების, კოდებისა და ემოჯის გარეშე. „ჰიტი“ და „ახალი“ ბეიჯებია, მათი სახელში ჩაწერა საჭირო არ არის.

მოკლე და ერთგვაროვანი სახელები თქვენც გეხმარებათ: კაბინეტის პოზიციების სიაში კერძები ადვილად მოიძებნება და არ აგერევათ.

3. აღწერა: რატომ უნდა შეუკვეთოს

ველი აღწერა კერძის მოკლე ტექსტია, 300 სიმბოლომდე. თარგმანის ყველა სტრიქონს თავისი აღწერა აქვს იმავე ლიმიტით. აქ მარტივი ფორმატირებაც არის, მაგრამ მენიუსთვის სჯობს ჩვეულებრივი ტექსტი 1–2 წინადადებით.

ყველაზე გავრცელებული შეცდომა — აღწერა სახელს იმეორებს. „ცეზარი ქათმით“ → „ცეზარის სალათი გრილის ქათმით“ სტუმარს ახალს არაფერს ეუბნება. ზუსტად ასეთი აღწერაა ზემოთ ჩვენს სადემონსტრაციო ბარათში. როგორ გადავაკეთებდით მას, ნახეთ ცხრილში „იყო → გახდა“. აღწერამ უნდა უპასუხოს კითხვას „რატომ ეს კერძი?“:

• როგორ ვამზადებთ: გრილზე, 6 საათის განმავლობაში ნელ ცეცხლზე, ფრიტიურში;
• რა არის განსაკუთრებული: სახლის სოუსი, ადგილობრივი ყველი, ახალი მწვანილი;
• ვისთვის ან რა შემთხვევისთვის: კომპანიისთვის, ლუდთან, მსუბუქი სადილი;
• როგორ მივირთვათ: „სოუსში ამოავლეთ“, „ხინკალს ხელით ჭამენ“.

გახსოვდეთ ფილის ორი სტრიქონი: ყველაზე მნიშვნელოვანი — პირველ 35–40 სიმბოლოში. შეხედეთ ქვემოთ „BBQ ქათმის ფრთებს“: აღწერა ორ სტრიქონზე გრძელია და ბოლო უკვე მრავალწერტილითაა დამალული.

4. პორცია და წონა: უპასუხეთ კითხვას „რამდენია?“

სტუმარი, რომელიც თეფშს ვერ ხედავს, ყოველთვის ზომაზე ფიქრობს. შეავსეთ ბლოკი მახასიათებლები: წონა / მოცულობა (ერთეულით: გრამი ან მილილიტრი), პორცია, მომზადების დრო და კკალ. სტუმრის ბარათში თითოეული ცალკე სტრიქონად გამოჩნდება.

რჩევები:

• წონა — საჭმელისთვის, მოცულობა — სასმელისთვის. „220 გ“, „400 მლ“ უფრო გასაგებია, ვიდრე „დიდი პორცია“.
• ცალობა — აღწერაში. „5 ხინკალი“, „6 ფრთა“ — სტუმარს მაშინვე ესმის, ეყოფა თუ არა კომპანიას.
• ფორმატი — სახელში. თუ კერძი ორისთვის ან კომპანიისთვისაა, პირდაპირ სახელში თქვით, როგორც „ტომაჰოკი ორისთვის“.
• მომზადების დრო — პატიოსნად. 25 წუთი ნორმალურია, თუ სტუმარმა ეს წინასწარ იცის.

ფასი ბლოკში ფასი მიეთითება. როცა კერძს რამდენიმე ზომა აქვს (300 გ / 500 გ, 0,3 / 0,5 ლ), გამოიყენეთ ვარიანტის დამატება და ნუ გააორმაგებთ პოზიციას. როგორ დავაყენოთ ეს, წაიკითხეთ სტატიაში კერძის ბარათზე.

5. შემადგენლობა: ფაქტები და არა ემოციები

ველი შემადგენლობა (300 სიმბოლომდე) ფაქტებისთვისაა. ემოციები აღწერას დაუტოვეთ. ჩამოწერეთ ძირითადი ინგრედიენტები მძიმით, დაიწყეთ მთავარით და აუცილებლად დაასახელეთ სოუსი. აი, კერძის „ტომაჰოკი ორისთვის“ მთელი ქართული სტრიქონი: სახელი, აღწერა და შემადგენლობა ერთად.

სტუმრის ბარათში შემადგენლობა ცალკე ბლოკად ჩანს, წონისა და ალერგენების გვერდით:

შემადგენლობის წესები:

• 4–6 ინგრედიენტი და არა მთელი ტექნოლოგიური ბარათი;
• ის, რასაც ხშირად კითხულობენ: ცხარე, თხილი, სოკო, ქინძი;
• ალერგენები — ცალკე, ბლოკში ალერგენები (დაწვრილებით სტატიაში კერძის ბარათზე).

6. სიტყვები, რომლებიც მადას აღვიძებს

სენსორული სიტყვები — გემოზე, ტექსტურაზე, ტემპერატურასა და მომზადების წესზე — ზოგად შეფასებებზე უკეთ მუშაობს.

მუშაობს: ხრაშუნა, წვნიანი, ნელ ცეცხლზე მომზადებული, შებოლილი, თბილი, ნაზი, პიკანტური, სახლის, ნახშირზე შემწვარი, თონეში გამომცხვარი, ახლად გამომცხვარი.

არ მუშაობს: გემრიელი, არომატული, დახვეწილი, ღვთაებრივი, „საფირმო“ — თუ არ ახსნით, რა არის მასში საფირმო.

ერთ აღწერაზე ერთი-ორი ასეთი სიტყვაც საკმარისია. მთავარია, სიტყვა სიმართლეს შეესაბამებოდეს: თუ სოუსი ნაყიდია, ნუ უწოდებთ მას სახლის სოუსს — სტუმარი ამას იგრძნობს.

7. იყო → გახდა: მაგალითები

შეამჩნიეთ: ყველა „გახდა“ ვარიანტში მთავარი სიტყვა სახელის დასაწყისშია, არის ფაქტი მომზადებაზე ან გემოზე და კონკრეტიკა — ცალი, მილილიტრი, წუთი.

8. თარგმანები

ბლოკებში ძირითადი და აღწერა მენიუს ძირითადი ენა ინახება. ყველა სხვა ენა იმავე რედაქტორის ბლოკში თარგმანები ემატება: დაამატეთ ენა ველში თარგმანის ენები, გახსენით მისი სტრიქონი და შეავსეთ კერძის სახელი, აღწერა და შემადგენლობა. ქვემოთ იმავე ცეზარის English სტრიქონია. რედაქტორის მარჯვნივ ბარათის წინასწარი ხედია, სადაც შედეგის შემოწმება მოსახერხებელია.

თარგმნეთ აზრი და არა სიტყვები: «Цезарь с курицей» ინგლისურად ბუნებრივად ჟღერს როგორც „Chicken Caesar“ და არა „Caesar with chicken“, ქართულად კი — „ცეზარი ქათმით“. როგორ მართოთ მენიუ რამდენიმე ენაზე, წაიკითხეთ სტატიაში მენიუ სამ ენაზე.

შემოწმების სია შენახვამდე

1. სახელი — 2–4 სიტყვა, მთავარი სიტყვა პირველი, დიდი ასოებისა და ენების შერევის გარეშე.
2. აღწერა სახელს არ იმეორებს და მთავარს პირველ 35–40 სიმბოლოში ატევს.
3. შემადგენლობა — 4–6 ინგრედიენტი მძიმით, სოუსი დასახელებულია.
4. შევსებულია წონა / მოცულობა, პორცია და მომზადების დრო.
5. აღწერაში ერთი-ორი სენსორული სიტყვაა და ისინი სიმართლეა.
6. თარგმანები დამატებულია მენიუს ყველა ენისთვის.
7. გახსენით მენიუ ტელეფონიდან და შეამოწმეთ ფილა და ბარათი სტუმრის თვალით.